Śpiąca Wenus

Giorgione

Epoka: Nowożytność - Renesans włoski (Cinquecento)

Czas powstania: 1509-1510, cinque

Lokalizacja: Galeria Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie

 nawiązanie do mitologii greckiej i estetyki antycznej pozwalało artystom wprowadzić na swoje obrazy piękne, nagie ludzkie ciała  Wenus jest dosyć oryginalna, ponieważ została przedstawiona raczej jako zwyczajna kobieta, bez boskich atrybutów  ukazał swoją bohaterkę na łonie natury, śniącą na rozpostartych, wyglądających na kosztowne, tkaninach, bez towarzyszy  pejzaż przyrodniczy jest pofalowany, pagórkowaty, co ma odniesienie do różnych wypukłości na ciele Wenus – piersi, brzuch, wzgórek łonowy i inne krągłości