
przysięga horacjuszy
Epoka: Nowożytność - Klasycyzm
Czas powstania: 1784
Lokalizacja: Luwr, Paryż
po upadku Napoleona – wyrzucony, wielkie formaty/ – odwołanie do starożytności, całość osadzona w archi, wyważony – poziomy i piony, ostry ale rzeźbiarski światłocień, eksponowanie linii, przygaszony koloryt, głównie kolory lokalne,/Znajdujące się w tle trzy łuki arkadowe sprawiają, że jest on podzielony na wyraźne trzy pionowe części. W każdej z nich umieszczone są postacie. W części lewej znajduje się trzech młodych, uzbrojonych mężczyzn. Stoją oni obok siebie, w wykroku, wszyscy wyciągają po jednej ręce w stronę starszego od nich mężczyzny, stojącego w środkowej części dzieła. On również stoi w wykroku, a w wyciągniętych w stronę młodzieńców rękach trzyma trzy miecze. Grupę w prawej części obrazu stanowią trzy kobiety i dwoje dzieci, obejmowanych przez jedną z nich. Są one wyraźnie pogrążone w smutku, rozpaczy. Wszystkie postacie ubrane są w stroje rodem ze starożytnego Rzymu. Punktem ogniskowym kompozycji jest miejsce, w którym stykają się wyciągnięte dłonie mężczyzn i miecze. Kolorystyka obrazu jest raczej stonowana, utrzymana w barwach ciepłych. Jest bardzo dużo różnych żółci, brązów i ugrów, widać również sporo błękitów i bieli. Wzrok przyciąga duża, czerwona plama, którą tworzy okrycie mężczyzny pośrodku. Na obrazie widoczne są liczne kontrasty światłocieniowe, zwłaszcza na szatach postaci.