
Dante i Wergiliusz w piekle (Barka Dantego)
Epoka: Nowożytność - Romantyzm
Czas powstania: 1822
Lokalizacja: Luwr, Francja
Delacroix – 1789- 1863, „ostatni klasyk”, kolorysta, pełne zestawy kolorustyczne, operowali kolorystyką nasyconą, kontrasty walorowe, napięcia, obrazy o tematyce orientalnej, malarstwo dynamiczne, nie ma linii prostych w naturze, inspiracja antykiem i michałem aniołem, szeroka tematyka / Artysta przedstawił scenę znaną z Pieśni VIII Piekła, stanowiącego część Boskiej komedii Dantego Alighieri. Przez wzburzone wody Styksu niewielką łodzią prowadzoną przez Flegiasa przeprawiają się Dante i jego przewodnik, Wergiliusz. Scena jest bardzo dynamiczna, niewielka łódź unosi się na wzburzonych wodach wśród kłębiących się ciał potępieńców. Wieje silny wiatr, w oddali widać płonące miasto, niebo jest ołowiane, a horyzont spowity dymem. Odziany w stalową opończę z czerwonym kapturem Dante z niepokojem unosi prawą rękę, podtrzymuje go ubrany w brązową szatę spokojny Wergiliusz. Nastrój dzieła jest przytłaczający, silne światło eksponuje przerażenie, strach i cierpienie na twarzach ukazanych postaci. Szczególnie dramatyczne są przedstawienia potępionych, bezskutecznie próbujących dostać się do łodzi.