
Pogrzeb chłopski
Epoka: Nowożytność - Realizm
Czas powstania: 1862
Lokalizacja: Muzeum Narodowe w Warszawie
Przed bramą w zrujnowanym murze otaczającym wiejski kościółek stoi mężczyzna z dzieckiem. Obok na wozie, do którego zaprzężono parę wołów, leży trumna zbita z surowych desek. Biedna, chłopska rodzina straciła najprawdopodobniej żonę i matkę, dwojgu osamotnionych żałobników towarzyszy jedynie pies. Zza rozpadającego się muru wyłania się zarys starego kościoła, którego szczytowa ściana nosi cechy gotyckie. Obok widoczna jest wolnostojąca, drewniana dzwonnica. Otoczenie świątyni jest zaniedbane, mur się kruszy i sypie, wrastają w niego drzewa. Cmentarna brama ma już jedynie charakter symboliczny, bo została sklecona z nierównych i spróchniałych desek. Znaczną część płótna stanowi partia nieba pokrytego burzowymi chmurami. Całość jest ciemna i ponura, jedynie zabłąkany promień światła oświetla wóz z trumną i osoby stojące obok.