budynek wiedeński

Joseph Olbrich

Epoka: Nowożytność - Secesja

Czas powstania: 1898-99

Lokalizacja: Wiedeń, Austria

motywy roślinne, kula ażurowa, wyważona forma, kubiczna, gzymsy, / Budynek o geometrycznie prostej bryle stoi na betonowych filarach, których podstawy znajdują się osiem metrów pod ziemią w miejscu gdzie płynie podziemna rzeka Wien. Ta prostota w połączeniu z bielą fasad robi wrażenie pewnej elegancji. Ten geometryzm wiedeńskiej secesji jest również widoczny w detalach architektonicznych wykonach często z połączeń kamienia, szkła i metalu. Kopuła nawiązująca do znajdującej się po drugiej stronie placu Karlskirche nie jest jednak sklepieniem, lecz ażurową sferą utkaną z wyciętych z metalu liści wawrzynu (wykonanych z pozłacanego brązu). Pod kopułą znajduje się napis wykonany złotymi literami: Der Zeit ihre Kunst, der Kunst ihre Freiheit[1] stanowiący motto secesji[2]. Po lewej stronie drzwi wejściowych znajduje się drugie motto: Ver Sacrum (Święta Wiosna), które miało wyrażać nadzieję na nowy rozkwit artystyczny i było tytułem magazynu artystycznego stowarzyszenia. Brązowe drzwi wejściowe zostały wykonane przez Georga Klimta (brata Gustava) według projektu Olbrichta. Dwie mozaikowe misy obok schodów prowadzących do portalu wejściowego są autorstwa Roberta Oerleya. Sześć sów na dwóch fasadach bocznych zaprojektował Koloman Moser. Gorgony nad drzwiami frontowymi wykonano według projektu Othmara Schimkowitza. Po prawej stronie budynku znajduje się brązowa statua Marka Antoniusza autorstwa Arthura Strassera, która została pierwotnie stworzona na Międzynarodowe Targi Paryskie w 1900 roku.