Portret Adeli Bloch - Bauer I
Epoka: Nowożytność - Secesja
Czas powstania: 1907
Lokalizacja: New Gallery, NY, USA
nawiązanie złoceniami do sztuki bizantyjskiej/ Obraz jest wyraźnie podzielony pionowo na dwie połowy: w prawej połowie jest przedstawiona Adela Bloch-Bauer, natomiast lewa połowa jest prawie pusta, pokazująca wnętrze, w którego dolnej trzeciej części rozciąga się rąbek sukni lub płaszcza portretowanej. Gustav Klimt w dużej mierze zrezygnował z iluzji działania przestrzeni, tak, że obraz jako całość wydaje się płaski. Naszkicowana przestrzeń cofa się za ornamentalne złote tło obrazu, na którym w salonie fotel i suknia, zlewając się, zachodzą na siebie. Wąska figura stoi pozornie prosto, jednak po dokładniejszym przyjrzeniu się widzimy, że siedzi lub pochyla się na miękkim fotelu, zajmując całą pionową przestrzeń obrazu. Głowa znajdująca się w górnej części obrazu wydaje się wręcz odcięta. Ciemne podpięte włosy i nieproporcjonalnie duże czerwone usta podkreślają kontrast z nieproporcjonalnie bladą, biało-niebieskawą skórą na dekolcie obcisłej sukni i rękach. Adela Bloch-Bauer trzyma na piersi luźno przeplecione ręce i patrzy wprost na widza. Wokół wąskiej sukni rozpościera się szeroki szal lub płaszcz, spływając szeroko i swobodnie z ramion do granic obrazu. Suknia, płaszcz, fotel i tło są w znacznym stopniu pokryte złotem. Wąska suknia w zakończeniu górnej części ma wąski pas podzielony prostokątami i szerszą część z podwójnym rzędem wysokich, wąskich trójkątów. Potem następuje wzór z poprzecznie ułożonych stylizowanych oczu i dużych płaskich trójkątów. Suknia jest trochę ciemniejsza niż otaczający płaszcz z jego rozrzuconym ornamentem ze spirali i symboli przypominających liście, układających się w fałdy. Skąpo zasugerowany jest również złoty fotel w tle obrazu o powierzchni ze spiralnym wzorem i prawie brakującymi konturami. Za tułowiem i głową znajdują się dwie duże prostokątne powierzchnie, które mogą przedstawiać poduszki o ciemnych kolorach i drobnych elementach ornamentu uwydatniających jasną twarz. Lewa połowa obrazu może przedstawiać ścianę pokoju. Ma płaską, marmurkową, złotą powierzchnię, dolna ćwiartka jest utrzymana w zielonym kolorze i jest oddzielona od złotej powierzchni czarno-białym haftem o wzorze szachownicy. Może to sugerować zieloną boazerię lub ścianę oraz listwę odgraniczająca fotel od podłogi.