Dzieci w ogrodzie

Władysław Podkowiński

Epoka: Nowoczesność - Młoda Polska

Czas powstania: 1892

Lokalizacja: Muzeum Narodowe w Warszawie

Kompozycja jest statyczna oraz zamknięta. Na pierwszym planie dzieła można dostrzec dwójkę dzieci oraz wielkie skupisko (klomb) różnobarwnych kwiatów (znajdują się w lewym rogu dzieła). Chłopcy stoją spokojnie przed kępą zieleni, a jeden z nich trzyma niewielką konewkę skierowaną w stronę roślin. Za tytułowymi bohaterami znajduje się wysoki płot odgradzający ich od znajdujących się za nim łąk i lasów./ W obrazie Dzieci w ogrodzie Podkowiński uchwycił moment podlewania klombu w majątku w Chrzęsnem koło Radzymina przez dwóch synów gospodarza. Sześcioletni chłopiec z konewką to Tadeusz Kotarbiński, przyszły światowej sławy filozof, a stojący za nim dwulatek to Mieczysław Kotarbiński, malarz i projektant wnętrz. W kompozycji dzieła artysta zastosował ulubiony zabieg ukazania w bliskim planie fragmentu natury, którą umiał podpatrywać wyjątkowo wnikliwie. Zbudowany po przekątnej obraz oparł na kontraście gamy ciepłej i zimnej, z przewagą tonacji żółcieni i zieleni, dopełniając paletę szaro-fioletowym błękitem. Podkowiński zaprezentował rezultat letniego pleneru w 1892 roku na jesiennym Salonie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Dzieła te zostały przyjęte przez krytykę znacznie lepiej niż zaprezentowane w 1890 roku, tuż po powrocie z Paryża, niezrozumiane obrazy impresjonistyczne.