Dziwny ogród

Józef Mehoffer

Epoka: Nowoczesność - Młoda Polska

Czas powstania: 1902-3

Lokalizacja: Muzeum Narodowe w Warszawie

Płótno przedstawia trzy osoby: żonę artysty, jego synka oraz opiekunkę. Oś kompozycji wyznacza diagonala utworzona przez uciekającą w głąb ogrodu ścieżkę. Postacie wyłaniają się z zacienionej koronami jabłoni alejki sadu i zmierzają w kierunku widza, wkraczając na zalaną słońcem otwartą polanę. Wzrok przyciąga oświetlona postać nagiego dziecka, stąpającego ostrożnie po miękkiej trawie i trzymającego w uniesionych rączkach długie łodygi różowo-czerwonych malw, które podkreślają jego rolę "przewodnika" spaceru. Skąpany w słońcu chłopiec wręcz promieniuje odbitym światłem, potęgującym jego dziecięcy urok i niewinność. Za dzieckiem podąża matka, ubrana w elegancką, szafirową suknię wizytową i kapelusz. Ukazana na skraju sadu, częściowo pogrążona jest w głębokim cieniu. Dolne partie jej sukni oświetla ostre słońce, w którym mienią się fałdy połyskującej tkaniny. Z uniesioną i lekko przechyloną głową spogląda w kierunku widza czy może raczej męża-malarza. Lewą ręką przytrzymuje obfite fałdy sukni, prawą sięga w kierunku gałęzi oblepionej gęsto owocami. Na dalszym planie, w głębi cienistej alejki, widnieje postać niani dziecka - ubranej w ludowy strój krakowski i oświetlonej pojedynczymi promieniami słońca padającymi przez korony drzew.