Powidok słońca
Epoka: Współczesność - Grupy polskie (I połowa XX wieku)
Czas powstania: 1948-1949
Lokalizacja: Muzeum Narodowe w Warszawie
W malarstwie powidokowym owa płynna linia wypełniana jest najczęściej czystą barwą, w kontrastowych zestawieniach, co daje efekt pulsującego rytmu zmiennych form i kolorów. "Powidok słońca" to kompozycja złożona z dwóch części, w której linia podziału przebiega wzdłuż pionowej osi, wyraźnie oddzielającej po prawej stronie płótna mniej więcej jedną trzecią pola obrazu. W jego większej części, po lewej stronie, malarz stosuje żywe barwy czerwieni i błękitu, przywołujące wrażenie spojrzenia kierowanego wprost w słońce. Po prawej stronie obrazu kolorystyka ulega wyciszeniu, barwy są stonowane, rozbielone, dominuje jasny oranż i błękit. Kontrast tych dwóch części obrazu pogłębiony zostaje przez znaczącą różnicę faktur. Po lewej stronie kompozycji farba nakładana jest grubo, impastami znaczącymi dukt pędzla, po prawej cienko i gładko, bez widocznych śladów pracy ręki malarza.